عمق تصویر... عمق فاجعه

عمق تصویر... عمق فاجعه

                         

 

 

عکس

 

این بنده خدایی که می­خواهم بگویم نه معصوم است و نه عاری از خطا. این هم که می­نویسم تذکر است. شاید هم تبلیغ. و لا غیر.

من که این آقای جلیلی را نمی­شناختیم. برادرش را آشنا بودم و دو باری هم از نزدیک صحبت کرده بودم. جوانی (جوان که نمی­شود گفت، بین سی و چهل) رک و صریح، با دید خوب فرهنگی(سردبیر شهید سوره)، با موهای روپیشانی بلند و کمی خوش­تیپ (از نظر ما).

اما برادر ایشان را که می­شود همین آقای سعید جلیلی معروف، یکی از دوستان مشهدی معرفی کرد. متعهد و متخصص. هر دوره نامزد انتخابات مجلس از مشهد مقدس. فارغ از یوغ بندگی احزاب خاص( و طبیعتا هیچ وقت رای هم نمی­آورد).

جالب بود که دوست ما تعریف می­کرد که این آقای جلیلی، حتی برای تبلیغات اجازه انتشار عکسش را هم نمی­داد (که انصافا عکس رای جمع کنی هم داشت). با این استدلال که مردم که قرار نیست به عکس من رای دهند.

حالا اراده خدا را می­بینی، عکس این بنده خدا نه فقط تا روزنامه­های داخلی بلکه تا اروپا و آمریکا و احتمالا آن سر آفریقا هم رفته و هفته­ای نیست که چاپ نشود.

حقیقت اینکه نه آن چاپ نشدن عکس برای انتخابات به خودی خود ارزش داشت (نیت خیرش مهم بود) و نه این تیتر یک شدن­ها. ارزش آن اخلاصی است که برای خدا کار می­کند. چه در گمنامی و چه در شهرت.

قدرت خدا را می­بینی.